Znacznik specjalny SET
Znacznik specjalny pozwala na konfiguracje parsera kodu dla konkretnego dokumentu. Umożliwia on na dokonanie w prosty sposób dostosowania parsera do potrzeb konkretnego dokumentu.
Znacznik specjalny jest znacznikiem który pozwala na dynamiczną zmianę pracy parsera z poziomu wprowadzanego tekstu. Zmiana parametrów konfiguracji pozwala na nadpisanie domyślnie ustawionych funkcji parsera dzięki czemu formatowanie tekstu można dopasować do konkretnych potrzeb dokumentu lub wprowadzanej treści.
Użycie znacznika specjalnego:
[set parametr=wartosc] - znacznik set do zmiany konfiguracji parsera
Zmiana parametrów pracy parsera możliwa będzie jednak tylko wówczas, gdy domyślnie włączona będzie w parserze opcja możliwości zmiany parametrów z poziomu linii tekstu.
W takiej sytuacji parser napotykając na dyrektywę set, przełącza tryb pracy parsera w tryb ustawień oraz dokonuje odpowiednich korekt parametrów. Zmiany sposobu parsowania tekstu będą odnosiły skutek wyłącznie do elementów które nie zostały wcześniej przetworzone.
Zmiany parametrów mają z linii tekstu mają wyłącznie zasięg lokalny i odnoszą się do parsowanego aktualnie tekstu. Wprowadzone w ten sposób parametry pracy nie są zapamiętywane przez parser i dla kolejnych dokumentów nie będą one odnosiły skutku.
Lista parametrów konfiguracyjnych parsera
autobr
Pozwala na wyłączenie automatycznej zamiany systemowego znacznika końca wiersza na znacznik akceptowany przez przeglądarki internetowe.
[set autobr=on] - włącza automatyczną zamianę (domyślnie)
[set autobr=off] - wyłącza automatyczną zamianę
html
Pozwala na określenie czy użyty w treści kod HTML ma być wyświetlony jako tekst czy jako kod HTML.
[set html=on] - pozwala na użycie kodu HTML
[set html=off] - wyświetla kod HTML jako zwykły tekst
javascript
Pozwala na określenie czy użyty w treści kod JavaScript ma być wyświetlony jako tekst czy jako kod JavaScript.
[set html=on] - pozwala na użycie kodu JavaScript
[set html=off] - wyświetla kod JavaScript jako zwykły tekst
Parametr przeznaczony do implementacji
autolink
Określa metodę zachowania parsera przy napotkaniu na potencjalny link, poszczególne dyrektywy określają podjętą przez parser akcję:
[set autolink=off] - pokazuje jako tekst
[set autolink=link] - wyświetla odnośnik do adresu (domyślnie)
[set autolink=redirect] - przekierowanie do adresu
Parametr przeznaczony do implementacji
autoemail
Określa metodę zachowania parsera przy napotkaniu na potencjalny link, poszczególne dyrektywy określają podjętą przez parser akcję:
[set autoemail=off] - pokazuje jako tekst
[set autoemail=link] - generuje zwykły link
[set autoemail=javascript] - generuje kod javascript (domyślnie)
[set autoemail=image] - generuje obrazek z adresem
Parametr przeznaczony do implementacji
parsetime
Określa czy parser ma dodawać kod komentarza na koniec wygenerowanego tekstu informujący o czasie przetwarzania całego zadania (czas parsera zużyty na całkowite przetworzenie treści).
[set parsetime=on] - dodaje komentarz z czasem
[set parsetime=off] - pomija zliczanie czasu (wartość domyślna)